Uitgelicht:
Advertentie:

Column

Spliertjes 
Vroeger, in een tijdperk ver voor Nintendo’s en smartphones, vermaakten mijn zus en ik ons in gevallen van verveling met het kijken door de spliertjes van onze ogen: we knepen onze ogen net niet helemaal dicht en tuurden door onze wimpers. Geconcentreerd bestudeerden we wat we om ons heen zagen en vertelden dat aan elkaar op onze geheel eigen wijze. Het woord spliertjes hadden we natuurlijk zelf gemaakt van spleetjes en kiertjes, maar dat realiseerden we ons pas toen onze vriendinnetjes het niet bleken te kennen.

"Voor deze column tuur ik net als vroeger weer door de spliertjes van mijn ogen en vertel over alles wat ik zie."


Voorjaar in het hoofd

6-3-2014


Na een winter die eigenlijk geen winter was zitten we nu al volop in het voorjaarsweer. Nu zou je denken dat na zo’n zachte winter het effect van dat lekkere weer wat minder zou zijn dan na een superstrenge winter. Maar dat lijkt niet het geval. Natuurlijk door de hogere temperaturen zijn de vogels ‘s morgens al lekker actief en om ons heen zien we allerlei planten en struiken al uitlopen. Maar de mensen weten dat februari nog maar net afgelopen is. Toch?

Het effect van lenteweer op  mensen is groter dan menigeen toe wil geven denk ik. Een hele positieve bijwerking is dat mensen van dat eerste lenteweer altijd vrolijk lijken te worden en elkaar weer meer zien omdat iedereen naar buiten komt.
Maar net als bij de vogels heeft het ook op ons een effect dat het ons actief maakt: het beste voorbeeld daarvan is natuurlijk de ouderwetse grote schoonmaak. De meesten van ons leven in huizen met centrale verwarming waarin we de beschikking hebben over een indrukwekkende hoeveelheid huishoudelijke apparatuur en de noodzaak van een grote schoonmaak leek daardoor jarenlang niet zo groot meer. Wie het hele jaar door de zaak bij houdt hoeft dat niet te doen was de teneur.
Maar de grote schoonmaak lijkt populairder dan ooit. Allerlei grote winkelketens maken (nu al) reclame voor emmers, schoonmaakmiddelen en poetsdoeken en leveren daarbij gezellig ogende werkschema’s. Wat nou ouderwets, hartstikke hip is het, met to-do-lijstjes en natuurlijke de grote vraagbaak van tegenwoordig: het internet, waarop je ook allerlei schema’s kunt vinden om de rommel en het vuil onder controle te houden.
Maar ook zonder al die schema’s lijkt er een onzichtbare kracht aanwezig die mensen er toe aanzet de dekbedden naar buiten te gooien, ramen te gaan lappen en toe te geven aan  nog een onstuitbare drang: iedereen gaat de tuin in. Eigenlijk is het nog te vroeg maar nu het winterweer al zo lang is weggebleven wagen we de gok. We zetten vast wat plantjes in de tuin of in de potten.
Het is niet een bevlieging van een enkeling want in de krant verschijnt meteen een bericht dat de tuincentra zo opleven van het mooie lenteweer. Het voorjaar hangt in de lucht maar zit blijkbaar ook in ons hoofd.
Een trend die je kan constateren bij alle opruim- en schoonmaakadviezen is dat het heel belangrijk is dat je niet teveel spullen hebt. Alles wat je hebt moet ook onderhouden worden, dus doe weg wat niet nuttig of mooi is. Moeilijker dan je denkt , want je kan zo gehecht zijn aan je meuk……Toch lijkt het of er hier ook een subtiel effect optreedt door voorjaarsweer. Het lijkt wel of het net iets makkelijker wordt om de bezem er eens even flink door heen te halen.
De nuchterste tip omtrent opruimen en schoonmaken die ik tegenkwam is:. Begin gewoon. Doordat ze er geen zin in hebben stellen de meeste mensen dat beginnen uit ( misschien wel  dooreen schema op te zoeken op internet of een zelfhulpboek  te lezen hahaha), maar het belangrijkste is dat je wat gaat doen. Tip van mij: begin met de klusjes buiten zodat je lekker kan genieten van het mooie weer.

 

Jild is in raar ding

27-1-2014


“Jild is in raar ding”, verzucht een dame in een interview met de Leeuwarder Courant van afgelopen weekend. Zij beleerde haar paard zo goed dat een rijke sjeik er een dusdanig bedrag voor bood dat zij met haar man in één keer hun droomlocatie kon kopen en er hun droomhuis op zetten. En na een ochtendje administratie wegwerken denk ik het ook: Jild is in raar ding. Terwijl je sec gezien alleen bezig bent  met het verschuiven van bedragen, passeren vele gevoelens de revue.

Ik machtig de belastingdienst: pfffffffff daar gaat een hele som geld waarvan je de bestemming uit handen geeft aan de regering. Regelmatig heb je bij die besteding je vraagtekens en mjaah je had er zelf ook nog wel een leuke bestemming voor geweten.

Ik zet de uitkering van een spaarproduct op een spaarrekening. Wat staat er een schattig knaagdiertje met knapzak op die oude map. Wat bij het afsluiten van dit product nog heel ver weg was komt al aardig dichtbij……. De zoon waar we dit Young Life Plan voor afsloten is al zestien en zal naar alle waarschijnlijkheid over een paar jaar het huis uitgaan voor zijn studie. Dat kinderen zomaar groot zijn hoorde je tijdens kraamvisites geduldig aan, nu ervaar je het zelf en je zet ( toch een beetje weemoedig) de map terug in de kast.

Een product als dit Young Life Plan, zou tegenwoordig geen mens meer kopen na al het gedoe in de financiële wereld. En er komt al helemaal geen mevrouw meer bij je thuis, want alles kan geregeld worden via internet. De reden waarom we deze regeling tot de zestiende verjaardag van onze kinderen lieten lopen was het feit dat ze dan schoolgeld moesten gaan betalen….. Niet  meer dus in 2014, zoals er ook al enkele jaren geen geld meer voor schoolboeken in het voortgezet onderwijs betaald hoeft te worden. Gelukkig is de studiefinanciering wel dusdanig minder geworden dat we nog wel een bestemming voor het geld hebben, ;)
Zo’n product bood eigenlijk een illusie van zelf je toekomst uitstippelen. Maar ook dat kun je inmiddels vaststellen: Life is what happens while you are busy making other plans. Zeker met kinderen!

Gisteravond op tv weer een programma over de ondoorzichtige handel in financiële producten. Geniepige constructies, gebaseerd op onjuiste veronderstellingen, die navolging vinden omdat “iedereen”die producten op een gegeven moment door slimme marketing denkt nodig te hebben. Dan is geld pas echt een raar ding!

Mijn laatste financiële klusje was het kiezen van een nieuwe rentevast periode door middel van een formulier. Ook hier is de mevrouw die bij je thuis kwam al lang verdwenen! Superonzeker werd ik vroeger altijd van die adviezen. Steevast ging ik er mee naar mijn vader die de adviezen vertaalde in Jip en Janneke taal en cijfers. Tegenwoordig snap ik het zelf en dat geeft nog altijd een fijn en trots gevoel. Zoals financiële adviseurs zoals Erica Verdegaal en Marieke Henselmans altijd zeggen: zorg dat je nooit een financieel product of afspraak ondertekent voordat je volledig snapt hoe het in elkaar zit.