Uitgelicht:
Advertentie:

Column

Spliertjes 
Vroeger, in een tijdperk ver voor Nintendo’s en smartphones, vermaakten mijn zus en ik ons in gevallen van verveling met het kijken door de spliertjes van onze ogen: we knepen onze ogen net niet helemaal dicht en tuurden door onze wimpers. Geconcentreerd bestudeerden we wat we om ons heen zagen en vertelden dat aan elkaar op onze geheel eigen wijze. Het woord spliertjes hadden we natuurlijk zelf gemaakt van spleetjes en kiertjes, maar dat realiseerden we ons pas toen onze vriendinnetjes het niet bleken te kennen.

"Voor deze column tuur ik net als vroeger weer door de spliertjes van mijn ogen en vertel over alles wat ik zie."


Najaar

22-9-2014


Na een heerlijke lange zomer is het nu echt zo ver . Het wordt herfst. Ik vind het altijd weer jammer. Nee ik hoor niet bij de mensen die de wisseling van de seizoenen zo prachtig vinden. Als het aan mij lag was het altijd zomer: lekker warm, veel buiten zijn, de natuur in bloei, lange avonden…. Maar het ligt niet aan mij, dus is er vandaag een eerste voorzichtig begin van stormachtige wind en buien.

Het najaar : traditioneel ook de tijd dat alle clubs en verenigingen na de vakantietijd weer gaan beginnen. Startdagen, eerste bestuursvergaderingen en ledenwerfacties maken duidelijk dat we een nieuw seizoen ingaan… En dat is dan altijd wél weer leuk. Plannen maken en voorpret hebben. Ook hier in Makkum gaan weer talloze mensen als vrijwilliger aan de slag. Van koffieschenken in het restaurant van Avondrust tot het plaatsnemen in een bestuur. Van trainingen geven aan de jeugd van je sportvereniging tot het beheren van de kas van je club. Ze zijn er in vele gedaantes die vrijwilligers en ze zijn ontzettend belangrijk om het leven leuk te houden of leuk te maken. Vrijwilligerswerk: je krijgt er niet voor betaald en toch doen heel veel mensen het . Waarom? Ik kan vele redenen bedenken. Van plichtsgevoel tot plezier, omdat je het belangrijk vindt of omdat het je veel voldoening geeft. Voor kinderen of voor ouderen, voor je buurt of voor je dorp.

Gisteravond was er een interessante documentaire over de vraag of mensen nog wel aan het werk zouden gaan als ze een gegarandeerd basisloon zouden ontvangen. Je eerste opwelling is om dan te antwoorden: nou dat denk ik dus niet….. Maar het programma verhaalde over een experiment in de jaren tachtig in Canada gehouden waarbij men vier jaar lang aan een duizendtal huishoudens een basisinkomen had gegeven zonder dat men daar eisen aan stelde. De uitkomsten waren verrassend. De meeste mensen gingen niet minder werken. Ze waren wel blij dat hun inkomen aangevuld werd wanneer hen dat zelf in een bepaalde maand niet gelukt was . Na al die jaren zijn de onderzoeksgegevens weer  ontdekt en bestudeerd. Destijds was er met de gegevens niets gedaan omdat de wind uit een politiek minder progressieve hoek was gaan waaien. Dat het experiment in feite heel succesvol was geweest veranderde daar niets aan…

Een oude moeder blikt terug met haar zoon op die tijd. Jij bent toen voor het eerst bij de tandarts geweest, zegt de moeder. Ja dat zal ik niet gauw vergeten beaamt de zoon. Een “bijwerking” van het basisinkomen was dat mensen gezonder werden. Ze waren minder depressief en gingen minder naar de dokter.

Er was trouwens wel een groep die abrupt ophield met werken toen ze het basisloon ontvingen. Jongens en jonge mannen. Maar niet om op de bank te liggen, maar om terug te gaan naar……….. school.

“Ja, en wie moet dat dan betalen?”, zeggen tegenstanders. Maar voorstanders van het basisinkomen zeggen dat er ook een ingewikkeld en kostbaar systeem van toelages en belastingcontroleurs achterwege kan blijven
Wat zou jij doen als je een basisloon zou ontvangen? Niks?  Alleen nog maar vrijwilligerswerk?  Of gewoon lekker wat je nu ook doet?



 

Zilveren jubileum leugenbollepop

1-9-2014


Inmiddels maakt ook Spliertjes voor de vijfentwintigste keer Leugenbollepop mee en grijpt deze geledenheid aan om een stukje Makkumer geschiedenis te beschrijven. Leugenbollepop: een muzikaal evenement waaraan elke Makkumer, ex-Makkumer of Makkumliefhebber desgewenst kan deelnemen. Op deze avond aan het eind van de zomer staan de amateurzangers en zangeressen “klappertandend te stralen”. Elke deelnemer wordt ingedeeld bij een van de drie begeleidingsbands.

Ieder jaar staat het festival weer garant voor een enorme uitbarsting van creativiteit. Voor de één puur op het muzikale vlak. De ander weet dat zijn muzikale talenten beperkt zijn, maar gaat voor het grote verkleden.
De deelnemende groepen geven een leuk inkijkje in de Makkumer geschiedenis en cultuur. Dit jaar neemt het Leugenbollekoor voor de tweede keer deel.

Een paar keer per dag verzamelen zich bij de Leugenbolle aan de haven een aantal heren. Er wordt gekletst en gekeken naar alles wat in en om de sluis passeert en een aantal keren per dag zet het gezelschap zich in beweging voor een rondje Makkum. De groep heren deed vorig jaar voor de eerste keer mee. Door de andere deelnemers aan het evenement wordt geoefend in een repetitieruimte voor bands op het industrieterrein van Makkum. De Leugenbollemannen oefenen echter op hun vaste stek: De Leugenbolle. In 2013 werd voorzichtig iets van een traditie in gang gezet. Tijdens de repetities werd eerst even een Beerenburgje genomen om de kelen te smeren. Het oefenen was erg gezellig en oefende een grote aantrekkingskracht uit op voorbijgangers. Zo was er bij de repetities al sprake van publiek dat vaak spontaan meezong.

Aan het begin van de zomer van 2014 namen de mannen van de Leugenbolle een clip op. De clip is een waarheidsgetrouwe weergave van de dagelijkse wandelingen en bespiegelingen van het gezelschap, gecompleteerd door beelden van het koor in actie, dus al zingend in en voor de Leugenbolle. In de zomer werden vanzelfsprekend ook de repetities voor het nieuwe nummer opgepakt. Qua weersomstandigheden maar zeker ook qua repetities werd het een lange hete zomer.

Regelmatig zongen de mannen hun nummer voor Leugenbollepop, maar ze waren inmiddels zo verslingerd geraakt aan het samen musiceren dat die enkele repetitie niet meer genoeg was.

Wanneer de muzikanten van Leugenbollepop niet beschikbaar waren wegens repetities met andere kandidaten was dat geen probleem. Spontaan meldden zich andere muzikanten met een map vol liedjes. Zo klonk er dan op mooie zomeravonden samenzang over de haven. Vele Makkumers en toeristen hebben er van genoten. De repetities werden op het laatst al aangekondigd op Facebook: Vanavond zingen ze weer!

Een ander koor dat meedoet bestaat ook uit louter heren, maar daar houdt elke gelijkenis dan ook op. Het ex-openbarenkoor heeft bij haar repertoirekeuze teruggeblikt op zijn gezamenlijke geschiedenis.

Volgens overlevering werd in de zestiger jaren, toen de Openbare School in Makkum onder leiding stond van Tijs Vorsteveld, het weekend op vrijdagmiddag steevast ingeluid door het zingen van het lied Kongo. Naar verluidt zongen sommige kinderen zo hard dat het bewusteloosheid tot gevolg had. Aanvankelijk werd gedacht dat het een lied met onzinklanken was, maar gaandeweg de repetities die op een geheim “openbaar”adres in Makkum werden gehouden, werd duidelijk dat het ging om een lied uit een musical. In dit lied dansten de inboorlingen om een kookpot met een zendeling. Voor de magere zendeling werd op bescheiden toon gezongen. Maar omdat er niet zoveel vlees aan deze zendeling zit wordt hij vervangen door een vette missionaris en dan wordt het gezang een heel stuk luider….

De zangrepetities waren uiterst intensief maar de meeste energie ging nog zitten in een waarheidsgetrouwe weergave van de musical-scene. Gelukkig dat Leugenbollepop in augustus gehouden wordt en de heren niet hoeven te gehoorzamen aan alle strenge regels die rond het schminken in december gelden…