Uitgelicht:
Advertentie:

Column

Spliertjes 
Vroeger, in een tijdperk ver voor Nintendo’s en smartphones, vermaakten mijn zus en ik ons in gevallen van verveling met het kijken door de spliertjes van onze ogen: we knepen onze ogen net niet helemaal dicht en tuurden door onze wimpers. Geconcentreerd bestudeerden we wat we om ons heen zagen en vertelden dat aan elkaar op onze geheel eigen wijze. Het woord spliertjes hadden we natuurlijk zelf gemaakt van spleetjes en kiertjes, maar dat realiseerden we ons pas toen onze vriendinnetjes het niet bleken te kennen.

"Voor deze column tuur ik net als vroeger weer door de spliertjes van mijn ogen en vertel over alles wat ik zie."


Hoofdlawaai en gedachtendiarree

16-10-2013


In het artikel “Zen op z’n Oud- Hollands” in het Volkskrant Magazine van afgelopen zaterdag bespeurt Carolien Spaans de trend dat tot rust komen niet meer duur, ver en vreemd hoeft te zijn. Haar tips voor een kleine vakantie voor het hoofd wil ik u niet onthouden: een legpuzzel van minstens duizend stukjes maken, met de hogedrukspuit in de weer gaan, brood bakken, je huisdier aaien, in de tuin werken en languit op de bank een dvd-box bekijken. Simpele tips die we allemaal zonder veel problemen kunnen toepassen, ook hier in Makkum.

Maar wat is Zen op z’n Makkums? Met andere woorden: welke mogelijkheden biedt Makkum en pas ik als Makkumer toe om hoofdlawaai en gedachtendiarree te bestrijden? Bij die vraag dient zich bij mij heel wat positief hoofdlawaai aan. Dus hierbij mijn Makkumer onthaast-toptien.

1 Loop een rondje om Makkum. Wie om de bebouwing van Makkum heen loopt doet daar ongeveer een uur over. Precies genoeg om heerlijk uit te waaien.

2 Ga naar de Holle Poarte. Toepasbaar in elk jaargetijde. In de zon liggen, pootjebaden, naar de surfers kijken, wat in de verte staren….

3 Ga naar de bibliotheek. Onderscheiden met een derde plaats als het gaat om de beste biebs van ons land! Ga aan de tafel zitten, duik in een tijdschrift en neem een kopje koffie.

4 Ga stofzuigen, vergelijkbaar met de hogedrukspuit. Je hoeft er bijna niet bij na te denken, je duikt onder in het lawaai van dat ding ( hoeft dus even nergens op te reageren) en het wordt ook nog schoon in je huis.

5 Schrijf het hoofdlawaai op. Haal gewoon 5 minuten je pen niet van het papier of je vingers niet van het toetsenbord. Zo daar staat het dan, meestal is het veel kleiner dan in je hoofd of ben je het nu helemaal kwijt.

6 Zet het hoofdlawaai om in actie. Door er een leuke column van te maken. Denk niet:” Ik heb hoofdlawaai”, denk: “ Ik bruis van de ideeën.” Pik er een uit en voer het idee uit.

7 Gedachtendiarree lost zich meestal het snelst op door het aan iemand anders te vertellen. Een luisterend oor en misschien wat goede raad helpen meestal binnen een half uur.

8 Doe iets voor een ander. Haal bijvoorbeeld een bewoner van Avondrust op voor een wandeling of help daar met koffieschenken. Van helpen gaat een mens zich beter voelen. Relativeert ook je eigen sores

9 Doe of je een toerist bent. Ga bijvoorbeeld naar de vogelkijkhut bij Piaam.

10 Wanneer al het bovenstaande niet helpt: ga naar het gezondheidscentrum waar u wordt voorzien van deskundig advies.

De valreep

1-10-2013


Op de valreep van september schrijf ik mijn tweede column van deze maand . Nog steeds houdt de zomer het goed vol, met mooie zonnige nazomerdagen. Maar hoewel je ’s middags soms nog in een t-shirtje buiten kunt zitten, merk je op de kouder wordende avonden en ochtenden dat de herfst onmiskenbaar in aantocht is.

Balanceren op de grens van zomer en herfst levert aan de ene kant gevoelens van weemoed op: de zomer is mijn favoriete jaargetijde. Aan de andere kant komen ook de geneugten van de herfst-en wintertijd weer in zicht. Gezellige bezigheden binnenshuis en het verenigingsleven dat weer op volle toeren draait.

De valreep is letterlijk de loopplank naar een schip. In het Nederlands gebruiken we het figuurlijk om aan te geven wat bij het afscheid of op het laatste moment gebeurt. De valreep is een tussenmoment. Bij een tussenmoment zou je kunnen denken dat er niet zoveel gebeurt, maar ik merk dat hier thuis dat het tegendeel waar is. Op de valreep is er veel actie. Bij voorbeeld in de tuin: uitgebloeide planten weghalen, snoeien, nog een keer maaien, het laatste onkruid weghalen. Afronden wat geweest is en alles klaarmaken voor het volgende jaargetijde. Of in je kledingkast: alle zomerkleding door je handen laten gaan. Wat ruim je op voor volgend jaar en wat gaat er naar de Humanabak. Daarnaast doe ik vaak ontzettend veel op kleine valreepjes tijd. Ik bedoel daarmee de kwartiertjes die soms overschieten. Je moet om kwart over 9 vertrekken, je tas staat klaar, en om 9 uur ben je al startklaar. Heel veel blijk je te kunnen doen in die vijftien minuten. De (af)wasmachine vullen en aanzetten. Schone was in de kasten leggen. Een paar eenvoudige mailtjes beantwoorden en tegelijkertijd je postvak even lekker opruimen. Rondslingerende spullen naar de juiste plaats brengen. Juist omdat er géén tijd is voor een grote klus ben je heel doelgericht en doe je ondertussen heel veel van deze tijdrovende klusjes achter elkaar. In de wereld van het time-management wordt dit trouwens ook aangeraden: eerst je grote klussen inplannen, de kleine karweitjes vallen er dan vaak als vanzelf tussen.

Valrepen of tussenmomenten inspireren mensen ook tot creatieve uitingen. Het tussenmoment zelf kan ook getransformeerd worden tot kunst of literatuur. Recent las ik over een kunstenaar die deze momenten in zijn kunst probeert te vangen, met zwart-witte werken die vaak alleen een beweging suggereren. En in een gedicht kan een regel wit tussen de geschreven tekst van essentieel belang zijn. Zonder de witte regel zou het gedicht aan kracht inboeten of van betekenis veranderen. Ook het feit dat je in een tekst de betekenis tussen de regels door moet lezen past in dit rijtje thuis.

Tot slot valt op dat veel schrijvers en psychologen oproepen om vooral ook te genieten van tussentijd. Want als het ene voorbij is en het andere nog niet begonnen levert dat ook de mogelijkheid om nieuwe dingen uit te proberen en te ervaren. Zou het daarom zijn dat ik mensen de laatste tijd steeds vaker hoor spreken over “ in between jobs” , in plaats van “ werkloos”?